Bursaspor en hun sprookjesachtige landstitel en pijnlijke val

Vandaag brengen we je een verhaal dat het midden houdt tussen een sprookje en een horrorfilm, want we gaan het hebben over Bursaspor. Deze Turkse club verraste velen in 2010 door voor het eerst in de geschiedenis landskampioen te worden, daarmee de hegemonie van de drie grote clubs van het land te doorbreken en een verhaal te schrijven dat niet heel anders was dan wat Leicester City een paar jaar later zou doen. Slechts enkele jaren later kreeg de club echter, als gevolg van talrijke bestuurlijke problemen, te maken met een neergang die hen heeft doen wegzakken in de lagere divisies van het Turkse voetbal.

Bursaspor-vlag die wappert met een blauwe lucht op de achtergrond

De geboorte van een nieuwe club

In tegenstelling tot andere Turkse clubs is Bursaspor relatief jong, aangezien de club in 1963 werd opgericht, terwijl clubs als Galatasaray en Fenerbahce respectievelijk in 1905 en 1907 werden gesticht. Bursaspor ontstond uit een fusie van verschillende clubs uit de regio Bursa en Izmit: Acar Idman Yurdu, Istiklal, Pinarspor, Akinspor en Celikspor. In datzelfde seizoen 1963-64 sloot de club zich aan bij de Turkse voetbalbond en begon het te spelen in het voetbalsysteem van het land, te beginnen op het tweede niveau.

Doordat Bursaspor ontstond uit de fusie van zoveel clubs, was het vanaf het begin van zijn reis in het profvoetbal duidelijk een sterke ploeg, en in het seizoen 1966-67 promoveerde het als kampioen van zijn divisie. In de eerste jaren op het hoogste niveau slaagde de club er zelfs in om steevast ruim boven de middenmoot te eindigen, een opmerkelijke prestatie voor zo'n jonge en pas gepromoveerde ploeg.

In 1986 won het de Turkse beker, de eerste grote nationale prijs van de club en tevens de enige van de 20e eeuw, nadat het in de jaren 70 een paar finales had verloren. Na meerdere seizoenen op het tweede niveau te hebben doorgebracht, keerde Bursaspor in 2006 terug naar de Turkse Süper Lig.

Ertugrul Saglam neemt het roer over

Ertugrul Saglam was een spits die uit de jeugdopleiding van Fenerbahce kwam, al speelde hij nooit professioneel voor die club. Hij bracht zijn loopbaan door bij Gaziantepspor, Samsunspor en vooral Besiktas, waar hij van 1994 tot 2000 speelde, 101 doelpunten maakte in 217 wedstrijden en de club hielp meerdere prijzen te winnen.

Zijn spelerscarrière eindigde bij Samsunspor, waar hij meteen begon aan zijn loopbaan als trainer. In zijn eerste seizoen aan het roer boekte hij overwinningen op de drie Turkse grootmachten, Galatasaray, Fenerbahce en Besiktas, sommige met ruime cijfers.

In 2005 werd hij aangetrokken door het pas gepromoveerde Kayserispor, waar hij een paar goede seizoenen kende en de club hielp zich via de inmiddels opgeheven Intertoto Cup te plaatsen voor de UEFA Cup. In 2007 meldde zijn oude club Besiktas zich, en daar bracht hij een jaar door, waarin hij de ploeg naar een derde plaats in de competitie leidde. Zijn Europese prestaties waren echter teleurstellend, met als dieptepunt de 8-0-nederlaag tegen Liverpool.

Het seizoen dat alles veranderde

Halverwege het seizoen 2008-09 werd Saglam aangesteld door Bursaspor, dat sinds de terugkeer naar het hoogste niveau rond de middenmoot van de Turkse competitie zweefde. Dat seizoen zouden ze een lichte verbetering laten zien en als zesde eindigen in de competitie. In de zomer van 2009 haalde Bursaspor meerdere versterkingen binnen, zij het met beperkte investeringen, aangezien de meesten transfervrij kwamen. Alleen voor de Argentijn Pablo Batalla werd een transfersom betaald, en hij zou in de jaren daarna een belangrijke speler voor de club worden.

Het team kende een wat aarzelende start van het seizoen, maar vestigde zich al snel in de top drie van de competitie en stond zelfs meerdere weken op rij op de eerste plaats. Hun concurrent in de titelstrijd was Fenerbahce, dat op de laatste speeldag aan kop ging met een voorsprong van één punt op Bursaspor, dat in die slotronde een lastige tegenstander trof: Besiktas. Fenerbahce nam het ondertussen op tegen Trabzonspor, dat streed om een plek in de Europa League.

Dani Güiza van Fenerbahce, hier spelend voor RCD Mallorca, maakte het openingsdoelpunt van de wedstrijd

De wedstrijd werd gespeeld in Istanbul en begon met een voorsprong voor Fenerbahce dankzij een doelpunt van Dani Güiza, maar Trabzonspor kwam al snel langszij via Burak Yilmaz. Het bleef 1-1 tot het einde, terwijl Bursaspor in de andere wedstrijd die de titel zou beslissen comfortabel met 2-0 leidde, een uitslag die hen de titel zou bezorgen. Een laat doelpunt van Besiktas, zonder invloed op de titelstrijd, zorgde echter voor enige verwarring in het Sukru Saracoglu Stadion, omdat de stadionomroeper meldde dat de wedstrijd van Bursaspor in een gelijkspel was geëindigd, waardoor Fenerbahce kampioen zou zijn geworden.

Dat leidde tot feestvreugde onder de fans bij het laatste fluitsignaal van de wedstrijd tegen Trabzonspor. Enkele minuten later werd de situatie opgehelderd en werd duidelijk dat Bursaspor had gewonnen, wat enorme woede veroorzaakte bij de fans van Fenerbahce. Zij begonnen stoeltjes op het veld te gooien, delen van het stadion in brand te steken en raakten ook slaags met de politie. Daarmee werd Bursaspor de vijfde club die de Turkse landstitel wist te winnen, een lijst waar Istanbul Basaksehir zich in 2020 bij zou voegen, en de eerste club buiten Istanbul sinds Trabzonspor dat in 1984 voor elkaar kreeg.

Van kampioen tot instorting

Dankzij de landstitel plaatste Bursaspor zich voor het eerst in de clubgeschiedenis voor de volgende editie van de UEFA Champions League, al slaagde het er niet in de groepsfase te overleven en eindigde het als laatste. Dat seizoen eindigde de ploeg als derde in de competitie en begon een periode waarin het meestal in de middenmoot van de binnenlandse competitie eindigde. In 2013 overleed echter Ibrahim Yazici, die sinds 2007 voorzitter van de club was geweest. Daardoor verloor de club aanzienlijke financiële steun van verschillende sleutelfiguren uit de kring rond Yazici, wat op zijn beurt een reeks problemen door wanbeleid bij Bursaspor in gang zette.

In 2019 keerde de club terug naar het tweede niveau en na drie jaar, waarin aanzienlijke schulden en wanbetalingen zich hadden opgestapeld, degradeerde Bursaspor in 2022 naar het derde niveau. Alsof dat nog niet genoeg was, volgde in 2024 na meerdere administratieve en financiële straffen opnieuw degradatie, waardoor de club afzakte naar het vierde niveau van het Turkse voetbal. Dat betekende een dramatische val van kampioen in de Süper Lig naar het vierde niveau in slechts 14 jaar, een ongekende prestatie in het land en iets waarvoor wereldwijd maar weinig parallellen bestaan. Hun verblijf op het vierde niveau duurde slechts één jaar, want ze promoveerden snel weer. Toch is de club nog altijd ver verwijderd van haar vroegere glorie.