Europese finalisten die uit de hoogste klasse vielen

Voetbal is een achtbaan; soms sta je bovenaan de wereld, en soms zit je helemaal aan de grond. Er zijn veel voorbeelden van teams die finales in Europese competities hebben bereikt en nu niet eens meer in de hoogste klasse van hun respectieve landen spelen (in het seizoen 2025/26). De lijst omvat finales in de Champions League (eerder de Europacup genoemd), Europa League (eerder de UEFA Cup genoemd), Europa Conference League en Europacup II, met updates na het seizoen 2025/26 waar relevant. Hier zijn 16 teams die ooit aan de top van Europese toernooien streden, maar zich nu in lagere divisies terugvinden.

SC Bastia

Bastia, afkomstig van het eiland Corsica, is een club met meer dan 120 jaar geschiedenis. In de beginjaren speelde de club in de lagere divisies, tot in de jaren zestig een opmars begon met drie promoties die haar naar het hoogste niveau van het Franse voetbal brachten (toen de Division Nationale genoemd).

In 1977 eindigden ze als derde in de competitie (hun beste klassering tot nu toe), wat hun een plaats in de UEFA Cup van het volgende seizoen opleverde. Verrassend genoeg bereikte Bastia de finale van die UEFA Cup tegen PSV Eindhoven, met een 0-0-gelijkspel in de eerste wedstrijd maar een 3-0-nederlaag in de return.

In 2017 ging de club failliet en moest ze de plaats van haar reserveteam in de Championnat National 3 (vijfde niveau) innemen om te voorkomen dat ze zou verdwijnen. Van daaruit begonnen ze aan een geleidelijke opmars die hen inmiddels naar Ligue 2 heeft gebracht.

Update: Bastia degradeerde naar de Championnat National nadat het in het seizoen 2025/26 voorlaatste eindigde in Ligue 2.

Videoton FC Fehervar

Het gelijknamige Hongaarse bedrijf richtte de club in 1941 op voor zijn eigen werknemers, en in de jaren zestig begon de club in de hoogste klasse te spelen.

In 1985 bereikte Videoton de UEFA Cup-finale, waarbij het onderweg teams als Manchester United en Paris Saint-Germain uitschakelde. De finale was tegen het elftal van Real Madrids "La Quinta del Buitre", waarin Videoton thuis in de eerste wedstrijd met 3-0 verloor en Real Madrid vervolgens met 1-0 versloeg in het Santiago Bernabéu, maar dat was niet genoeg.

In de jaren 2010 won Videoton, dankzij de financiële steun van István Garancsi, die eigenaar was van de club, zijn eerste en tot nu toe enige drie landstitels. In 2025 degradeerde het team, na verschillende financiële problemen als gevolg van een eigendomswissel, na 25 jaar in de hoogste klasse.

FC Schalke 04

Schalke 04 is een bijzonder geval, aangezien de club een Europese competitie won zonder ooit de Bundesliga te hebben gewonnen (al heeft de club wel zeven landstitels van vóór de oprichting van de Bundesliga). De club is een van de oudste en meest traditionele van Duitsland, met een rijke geschiedenis en, gedurende meerdere periodes, een vaste plaats in Europese competities.

In 1997 bereikten ze de UEFA Cup-finale tegen het Inter Milan van Roy Hodgson, dat namen als Zamorano, Djorkaeff, Javier Zanetti en Paul Ince in de ploeg had. Het Duitse team won de eerste wedstrijd met 1-0, en Inter won de return, wat leidde tot een strafschoppenserie waarin Schalke met 4-1 zegevierde.

In 2021 degradeerden ze naar de 2. Bundesliga, maar al een seizoen later waren ze terug in de hoogste klasse. Die terugkeer betekende echter ook weer een nieuwe degradatie, en tot op heden bevinden ze zich in de Duitse tweede klasse.

Update: Schalke 04 won de 2. Bundesliga in het seizoen 2025/26 en is nu terug in de Bundesliga.

FC Girondins de Bordeaux

Een andere historische club, ditmaal uit Frankrijk, is Bordeaux, dat kan bogen op vier Coupe de France-titels, drie Coupe de la Ligue-trofeeën en zes Ligue 1-titels, waarvan de laatste in 2009, met Yoann Gourcuff als grote ster. Namen als Alain Giresse, Jean Tigana en Christophe Dugarry hebben de club vertegenwoordigd en in verschillende periodes successen gebracht.

In 1996 versloegen ze clubs als Real Betis en AC Milan op weg naar de finale tegen Bayern München. Dat Bordeaux-team had Zinedine Zidane als grote ster, naast Dugarry en Bixente Lizarazu. Het Duitse team versloeg Girondins comfortabel met 5-1 over twee wedstrijden en won die editie van de UEFA Cup.

In 2022 degradeerde de club, na een desastreus seizoen in Ligue 1, uit de hoogste klasse. De problemen bleven aanhouden, en in 2024 leidden financiële moeilijkheden tot een faillissementsprocedure, het verlies van de professionele status en een val naar National 2.

FC Carl Zeiss Jena

Voor wie niet zo bekend is met het Duitse voetbal is Carl Zeiss Jena misschien geen erg bekende ploeg, maar het is opnieuw een club met meer dan 120 jaar geschiedenis en was een van de leidende teams in de Oost-Duitse competitie. Ze werden drie keer kampioen van de DDR-Oberliga en eindigden nog 14 keer als tweede of derde.

In de Europacup II van 1980/81 versloegen ze verschillende grote clubs, waaronder AS Roma, Valencia en Benfica, om de finale te bereiken tegen Dinamo Tbilisi, dat destijds uitkwam als vertegenwoordiger van de inmiddels verdwenen Sovjet-Unie. De Duitse club nam de leiding in de finale over één wedstrijd, maar Dinamo slaagde erin terug te komen en met 2-1 te winnen, waarmee het de Europese trofee veroverde.

Na de val van de Berlijnse Muur begon de club in de 2. Bundesliga, maar door de jaren heen is ze weggezakt in de rangorde tot haar huidige positie in de Regionalliga (vierde niveau).

Middlesbrough FC

Middlesbrough werd opgericht in 1876, en de club heeft een groot deel van haar geschiedenis doorgebracht in de eerste en tweede klasse van het Engelse voetbal, al is het geen bijzonder succesvol team geweest, met slechts één League Cup als grote trofee.

In het seizoen 2004/05 eindigden ze als zevende in de Premier League, wat hen kwalificeerde voor de eerste ronde van de UEFA Cup van het volgende seizoen. Dat team werd geleid door Steve McClaren en had spelers als Jimmy Floyd Hasselbaink, Mark Viduka, Gareth Southgate en Stewart Downing. Ze werkten zich door de rondes heen tot ze de finale bereikten, waar ze de zwaarst mogelijke tegenstander in de competitie troffen: Sevilla. Het Spaanse team versloeg hen comfortabel met 4-0, won zijn eerste UEFA Cup en begon aan een reeks die de club tot de meest succesvolle in de geschiedenis van de competitie zou maken.

Slechts drie jaar later degradeerden ze, en afgezien van een korte terugkeer naar de Premier League in 2016/17 zijn ze "vast" blijven zitten in de Championship (tweede klasse).

TSV 1860 München

Hoewel 1860 München als sportvereniging kan bogen op een geschiedenis van 165 jaar, is de voetbalafdeling "slechts" 127 jaar oud en is het de andere grote club in München. De jaren zestig vormden de gouden periode van de club, toen ze de Bundesliga voor de eerste en tot nu toe enige keer wonnen in het seizoen 1965/66, en het seizoen daarna als tweede eindigden.

Wat hen echter op deze lijst brengt, is hun uitstekende prestatie in de Europacup II van 1964/65, waarin ze de finale bereikten nadat ze teams als Porto hadden verslagen. Hun tegenstander was West Ham United, met Bobby Moore en Geoff Hurst in de ploeg, dat met 2-0 won dankzij twee doelpunten van Alan Sealey.

De daaropvolgende decennia waren moeilijk voor de club, die geleidelijk wegzakte tot in de 3. Liga (derde niveau). Hoewel ze eind jaren negentig een opleving kenden en terugkeerden naar de Bundesliga, begonnen ze halverwege de jaren 2000 opnieuw aan een neerwaartse beweging, en vandaag zijn ze terug in de 3. Liga.

Real Zaragoza

De Aragonese club Real Zaragoza was gedurende een groot deel van de 20e eeuw een vaste waarde in de hoogste klasse van het Spaanse voetbal en zelfs in Europese competities. Het seizoen 1994/95 bracht wat waarschijnlijk het belangrijkste moment in de clubgeschiedenis is: ze bereikten de finale van de Europacup II tegen het Arsenal van Ian Wright. Ze wonnen met 2-1 na een 1-1-gelijkspel in de reguliere speeltijd, maar dankzij Nayims memorabele doelpunt in de 119e minuut werden ze tot kampioen van het toernooi gekroond. In de 21e eeuw kenden ze enkele hoogtepunten, zoals het team met de broers Milito en Pablo Aimar, om er een paar te noemen, maar de dieptepunten waren veel talrijker.

Na een paar periodes in de Segunda División vielen ze uiteindelijk terug en brachten ze meer dan een decennium in die categorie door. De laatste tijd kwamen ze, door financiële en administratieve problemen, dicht bij de degradatiezone.

Update: Op 24 mei 2026 degradeerde Real Zaragoza naar Primera Federación, de Spaanse derde klasse.

Stade de Reims

Hoewel niet alle voetbalfans het misschien weten, is Stade de Reims een historische club die zes keer Frans kampioen werd, dankzij die geweldige teams uit de late jaren veertig, de jaren vijftig en de jaren zestig, met enkele van de grootste namen uit het internationale voetbal, zoals Raymond Kopa en Just Fontaine.

Dankzij hun landstitels in 1954/55 en 1957/58 kwalificeerden ze zich in de daaropvolgende seizoenen voor de Europacup. Dit waren hun eerste twee optredens in officiële Europese competities, en beide keren bereikten ze de finale. Toch verliep het niet allemaal vlekkeloos, want beide keren was Real Madrid, geleid door Di Stéfano, de tegenstander. De Madrilenen versloegen hen met 4-3 in de eerste finale en met 2-0 in de tweede.

Vanaf het midden van de jaren zestig begon een periode van wisselvalligheid, die in 1991 uitmondde in degradatie naar het vierde niveau vanwege financiële problemen. De daaropvolgende decennia vormden een lange weg terug naar de hoogste klasse, waarbij ze in 2020 zelfs weer in een Europese competitie speelden. In 2025 eindigden ze als 16e in Ligue 1, waarna ze de degradatie-play-off verloren en degradeerden.

Ingang van Portman Road - thuisstadion van Ipswich Town

Ipswich Town FC

Hoewel de club in 1878 werd opgericht, trad ze pas in 1938 toe tot de Football League, en haar geschiedenis wordt gekenmerkt door wisselvalligheid. Ipswich Town werd kampioen van de First Division in 1961/62, maar heeft ook in de derde klasse van het Engelse voetbal gespeeld.

In het seizoen 1980/81 won het memorabele Ipswich-team van Sir Bobby Robson de UEFA Cup tegen AZ Alkmaar met 5-4 over twee wedstrijden. Nadat Robson de club had verlaten om bondscoach van Engeland te worden, werd Ipswich een vaste waarde in de tweede klasse, en pas toen Kieran McKenna arriveerde, leidde hij hen via twee promoties terug naar de hoogste klasse in het seizoen 2024/25. Hun verblijf daar duurde echter slechts één jaar, en ze zijn nu terug in de Championship.

Update: In het seizoen 2025/26 promoveerde Ipswich meteen terug naar de Premier League nadat het als tweede was geëindigd in de Championship.

Fortuna Düsseldorf

Nog een club die kan zeggen dat ze zowel de hoogste toppen van glorie als de diepste dalen van wanhoop heeft meegemaakt. Fortuna Düsseldorf is ook een meer dan honderd jaar oude club die ooit regionaal domineerde en in 1933 Duits kampioen werd.

De gouden periode van de club lag in de jaren zeventig, toen ze meestreden om de topplaatsen in de Bundesliga, en vooral in 1979, toen ze de finale van de Europacup II bereikten tegen Barcelona. De wedstrijd eindigde na 90 minuten in 2-2, waarbij Fortuna telkens gelijkmaakte wanneer de Spaanse ploeg op voorsprong kwam. In de verlenging scoorde Barcelona twee keer om de zege veilig te stellen, ondanks dat Fortuna nog een doelpunt terugdeed.

Aan het einde van de jaren negentig speelden ze in de Bundesliga en begonnen ze aan een neergang die hen halverwege de jaren 2000 naar de Oberliga Nordrhein leidde (destijds het vierde niveau). Hoewel ze erin slaagden zich te herstellen en zelfs opnieuw de Bundesliga bereikten, spelen ze momenteel in de 2. Bundesliga.

Update: Fortuna Düsseldorf eindigde als 17e in de 2. Bundesliga in het seizoen 2025/26 en degradeerde naar de 3. Liga.

AS Saint-Etienne

Saint-Étienne zou Mourinho makkelijk kunnen citeren en zeggen dat ze niet zomaar een club zijn, dat ze speciaal zijn, en ze zouden gelijk hebben. Lange tijd waren Les Verts de succesvolste club in de geschiedenis van de Franse competitie (tot PSG, gevoed door petrodollars, het record overnam). Ze kunnen ook bogen op enkele zeer belangrijke namen in het voetbal, zoals Michel Platini, en bovenal bereikten ze een Europacupfinale.

In 1976 nam het Franse team het in de finale van de belangrijkste continentale clubcompetitie op tegen Bayern München, een ploeg met legendes als Sepp Maier, Franz Beckenbauer, Karl-Heinz Rummenigge en Gerd Müller. Bayern München versloeg Saint-Étienne met 1-0, en dat was het verschil dat de Fransen ervan weerhield Europees kampioen te worden.

Hoewel ze een groot deel van hun geschiedenis in Ligue 1 hebben doorgebracht, leidde een zwak seizoen 2024/25 tot degradatie naar Ligue 2.

UC Sampdoria

Hier hebben we een club die jonger is dan de vorige, maar die een hogere piek bereikte en tot op de dag van vandaag indrukwekkend blijft. De Genuese club Sampdoria was gedurende een groot deel van haar geschiedenis een vaste waarde in de Serie A, maar haar prijzenkast was niet bijzonder uitgebreid.

Dat veranderde halverwege de jaren tachtig, toen ze de Coppa Italia begonnen te winnen, eerst in 1985 en daarna in 1988, waardoor ze in de daaropvolgende editie van de Europacup II mochten spelen. Ze bereikten de finale maar verloren van Barcelona, dat toen werd gecoacht door Cruyff. In 1989 wonnen ze opnieuw de Coppa Italia, keerden ze terug naar de Europacup II en bereikten ze opnieuw de finale, ditmaal met winst tegen Anderlecht. In 1991 wonnen ze voor de eerste (en laatste) keer de Serie A, wat hen naar de Europacup bracht, waar ze eveneens de finale bereikten. Het was in die finale dat Barcelona hen in de verlenging versloeg met Ronald Koemans vrije trap, waarmee de Catalaanse club haar eerste Europacup veiligstelde.

Na talloze problemen tijdens de periode van Massimo Ferrero degradeerde Sampdoria in 2023 naar de Serie B.

1. FC Magdeburg

Het huidige FC Magdeburg is een relatief nieuwe club vergeleken met de andere clubs in dit artikel, aangezien ze in 1965 werd opgericht. Voor de val van de Berlijnse Muur was de club een van de beste teams in de DDR-Oberliga, die ze drie keer won.

Als winnaar van de FDGB-Pokal (Oost-Duitse beker) in 1973 kwalificeerden ze zich voor de Europacup II van 1973/74, waar ze in de finale AC Milan troffen, met Giovanni Trapattoni en Gianni Rivera in de ploeg. Tot verrassing van velen versloeg het Duitse team het Italiaanse team met 2-0, waarmee het de enige Europacup II-titel voor Oost-Duitsland veiligstelde.

Na de val van de Berlijnse Muur begon Magdeburg op het derde niveau van het Duitse voetbal en zakte later naar het vierde. Van daaruit begonnen ze aan een klim door de verschillende niveaus, die hen naar hun huidige positie in de 2. Bundesliga heeft geleid. Tot op heden hebben ze nog niet in de Bundesliga gespeeld.

1. FC Lokomotive Leipzig

De geschiedenis van 1. FC Lokomotive Leipzig is even omvangrijk als gevarieerd. De eerste incarnatie van de club, VfB Leipzig, was, interessant genoeg, de eerste Duitse landskampioen in 1903. Het team onderging verschillende naamsveranderingen doorheen zijn geschiedenis, maar tot de val van de Berlijnse Muur was het altijd een ploeg die de toernooien in Oost-Duitsland kleur gaf.

In 1987 speelden ze de finale van de Europacup II tegen Ajax, met Marco van Basten, Frank Rijkaard en een jonge Dennis Bergkamp in de ploeg, en geleid door Johan Cruyff. Het Nederlandse team won met 1-0 dankzij een doelpunt van Van Basten, en dit markeerde symbolisch het einde van de gouden periode van de club.

Na de Duitse hereniging begonnen ze in de 2. Bundesliga te spelen, maar ze kregen met tal van moeilijkheden te maken, en tegen het begin van de jaren 2000 was de club praktisch verdwenen. In 2003 besloot een groep fans haar nieuw leven in te blazen. Dat betekende beginnen vanaf de absolute bodem van het Duitse voetbal, en hoewel ze niveaus hebben weten te stijgen, spelen ze momenteel in de Regionalliga (vierde niveau).

FC Dnipro

Hier hebben we het over het meest unieke geval op de hele lijst, en daarom hebben we het voor het laatst bewaard. Hier gaat het om een club die ooit kampioen van de Sovjet-Unie werd en later tweede eindigde in de Oekraïense competitie.

Een tijdlang had FC Dnipro de financiële steun van Ihor Kolomoyskyi, waardoor de club op hoog niveau kon concurreren en zelfs de finale van de Europa League van 2015 bereikte. Dnipro had weliswaar goede spelers als Yevhen Konoplyanka en Nikola Kalinic, maar de tegenstander was de succesvolste club van de competitie, Sevilla. Het team, destijds geleid door Unai Emery, won de beslissende wedstrijd met 3-2.

Slechts een jaar later kondigde Kolomoyskyi aan dat de investeringsstrategie van de club vanaf dat moment zou veranderen, en het lijkt erop dat dit resulteerde in achterstallige betalingen aan spelers, de trainer enzovoort. Dat leidde tot FIFA-sancties, financiële ineenstorting en, in 2019, de verdwijning van Dnipro.