Het leven en de carrière van Juanito

Real Madrid heeft in de loop der jaren veel legendes voortgebracht, maar Juanito is misschien wat ondergewaardeerd geraakt bij de jongere generaties. Toch kan zijn nalatenschap niet worden onderschat, want maar weinig spelers belichamen de essentie van "madridismo" zo goed als hij. Bovendien was hij een belangrijk onderdeel van de opkomst van de comebackmentaliteit binnen de club, in Spanje bekend als "la remontada".

Daarnaast was Juanito simpelweg een geweldige voetballer. Behendig, getalenteerd en met een sterke persoonlijkheid was hij een symbool van Real Madrid in de late jaren zeventig en het grootste deel van de jaren tachtig, waarmee hij een nieuw hoofdstuk van succes toevoegde aan een bijzondere periode in de clubgeschiedenis.

Dit is het leven en de carrière van Juanito.

Beeld van Juanito in Fuengirola, waar hij werd geboren

De jaren 70

Hoewel Juanito werd geboren in Fuengirola, Spanje, begon hij zijn jeugdcarrière toevallig bij Atlético Madrid. Een scheenbeenblessure weerhield hem er echter van om daar zijn professionele debuut te maken. Hij tekende vervolgens bij Burgos en debuteerde in 1973, waarbij hij het team stap voor stap naar de eerste divisie leidde. In het seizoen 1975/76 werd hij zelfs uitgeroepen tot Spaans Voetballer van het Jaar.

In de zomer van 1977 tekende Juanito bij Real Madrid. Bij zijn presentatie zei hij: "Toetreden tot deze club is als de hemel aanraken. Van alle clubs verkies ik Real Madrid, en van alle steden verkies ik Madrid." Dat bewees hij vervolgens met zijn daden op het veld.

Real Madrid

Juanito zou tien jaar bij Real Madrid blijven, waarin hij de club naar meerdere La Liga-titels leidde en een van de grote symbolen van de club werd. Hij werd bovendien hét voorbeeld van de comebackmentaliteit die Real Madrid zo kenmerkt - iets wat veel dieper gaat dan men vaak beseft.

Volgens The New York Times in 2018 was dit Juanito's "decaloog", die Real Madrid jarenlang inspireerde tot legendarische ommekeren in moeilijke wedstrijden:

Vanaf de terugreis na een nederlaag in de heenwedstrijd moet je al beginnen te praten over hoe je de tegenstander in de return gaat vernietigen.
Herinner iedereen, elke dag voor de wedstrijd, eraan dat je gaat winnen (destijds zaten er 15 dagen tussen de wedstrijden). In Juanito's tijd schreef José Antonio Camacho dit elke dag op het bord.
Intimideer de tegenstander in de spelerstunnel. Kijk ze in de ogen en maak dreigende gebaren. Het doel is dat ze denken dat je gek bent.
Win de toss en kies om te beginnen. De tegenstander mag de bal niet aanraken bij de aftrap.
De eerste aanval moet eindigen in het derde deel van het veld van de tegenstander en moet als een kans aanvoelen. Dat brengt het publiek vanaf het eerste moment in het spel.
Pleit schuldig aan de eerste overtreding van de wedstrijd. Het moet een harde zijn (de scheidsrechter geeft zelden een rode kaart in de eerste minuten).
Je moet het eerste schot van de wedstrijd nemen - nog beter als het hard tegen de reclameborden achter het doel knalt.
Kom tijdens de rust vroeg terug het veld op. Je moet al op het veld staan wanneer de tegenstander uit de kleedkamer komt.
Zorg ervoor dat de tegenstander de middenlijn niet oversteekt.
Speel met maximale intensiteit en betrek het publiek bij de wedstrijd.

Bovendien was hij een explosieve vleugelspeler met enorm veel talent en in staat tot absolute momenten van genialiteit. Toch had hij ook een opvliegend karakter, wat leidde tot vele confrontaties met spelers, trainers en supporters aan beide kanten. In feite leidde een van zijn laatste wedstrijden voor Real Madrid tot een rode kaart nadat hij op het been van een tegenstander was gaan staan - een incident dat uiteindelijk zijn vertrek uit de club zou betekenen.

Juanito speelde voor Málaga aan het einde van zijn carrière

Het einde

Helaas kende het verhaal van Juanito geen gelukkig einde. Na zijn vertrek bij Real Madrid tekende hij bij Málaga, waar hij twee seizoenen speelde en hielp de club terug te brengen naar de hoogste divisie van het Spaanse voetbal. Daarna speelde hij nog één seizoen voor Los Boliches voordat hij zijn schoenen aan de wilgen hing en aan een trainerscarrière begon.

Hij begon bij Mérida in het begin van de jaren negentig, en er leek veel potentie te zitten in zijn toekomst als coach - de voormalige ster hoopte ooit Real Madrid te mogen trainen. Helaas kwam daar abrupt een einde aan toen Juan Gómez González, zoals zijn volledige naam luidde, op 2 april 1992 om het leven kwam bij een auto-ongeluk, op slechts 37-jarige leeftijd. Het Spaanse voetbal verloor daarmee één van zijn grootste iconen.

Juanito wordt tot op de dag van vandaag herdacht en gevierd - en terecht. Charismatisch, buitengewoon getalenteerd en diep toegewijd aan het Madrid-shirt, is hij uitgegroeid tot een symbool van wat de club vertegenwoordigt en waar zij naar moet blijven streven.

Als er woorden zijn die Juanito echt omschrijven, dan zijn het die uit een van zijn oude interviews:

"Sinds mijn transfer naar Real Madrid voel ik me zo, en boven alles ben ik een echte Madridista geworden dankzij de fans en de staf. Ik ben een Madridista tot in het diepst van mijn ziel. Ze hebben me allemaal verliefd gemaakt op het team, de stad Madrid, alles. Door het onbegrip binnen dit team, en vooral door de relaties die al die mensen van Real Madrid met mij hebben... Ik weet niet of ik echt een 'symbool van de club' ben, zoals mensen zeggen, maar het is duidelijk dat ik een Madridista in hart en nieren ben."