Vier landen die in 2026 hun eerste WK voetbal spelen
Vandaag is het tijd voor de aftrap van het WK voetbal 2026, en zoals de meeste mensen weten, wordt het toernooi georganiseerd door drie landen: de Verenigde Staten, Canada en Mexico. Dat drie landen samen het WK organiseren is volledig nieuw, maar het format van het toernooi is niet het enige historische aspect. Voor het eerst wordt het toernooi gespeeld met 48 teams, wat de deur heeft geopend voor landen die het normaal gesproken erg moeilijk hebben om zich voor een WK te kwalificeren. Dit betekent dat vier nationale ploegen mogen meemaken waar elke voetbalnatie van droomt: zich laten zien op het grootste voetbalpodium van allemaal.
Tegelijkertijd moeten deze teams natuurlijk niet worden afgedaan als pure opvulling. In het moderne interlandvoetbal kan een goed georganiseerd team met een sterke samenhorigheid en enkele individueel vaardige spelers ver komen. De halve finale van Marokko op het WK 2022 is daar een duidelijk voorbeeld van, maar kleinere landen hebben ook keer op keer laten zien dat ze favorieten op een goede dag in de problemen kunnen brengen.
Voor deze debutanten draait het WK 2026 daarom om meer dan alleen meedoen. Het gaat erom te laten zien dat de kwalificatie geen eenmalige gebeurtenis was, het land op de voetbalkaart te zetten en een nieuwe generatie spelers en supporters iets te geven om op voort te bouwen. We lopen nu de vier teams langs die hun allereerste WK voetbal spelen.
©
Garry Rodrigues - een van de belangrijkste spelers van Kaapverdië
Kaapverdië
Kaapverdië is een van de meest fascinerende debutanten op het WK 2026. De eilandengroep voor de westkust van Afrika heeft slechts iets meer dan een half miljoen inwoners, maar heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een nationaal team dat niet langer kan worden gezien als een tijdelijke verrassing. Dat Kaapverdië zich voor het eerst voor het WK heeft geplaatst is historisch, maar het komt ook niet helemaal uit het niets.Het team kwalificeerde zich door zijn Afrikaanse kwalificatiegroep te winnen, voor Kameroen, een land met veel meer ervaring op WK's en een sterkere voetbaltraditie. Dat zegt ook veel over de ontwikkeling van Kaapverdië. Dit is een nationaal team dat stap voor stap is opgebouwd, met een sterke collectieve identiteit en meerdere spelers uit de diaspora, van wie velen Kaapverdische roots hebben via hun ouders. Ze hebben het eerder goed gedaan in de Afrikaans Kampioenschap (AFCON), waar ze bijvoorbeeld in 2024 de kwartfinale bereikten (officieel was het de editie van 2023, maar het toernooi werd gespeeld in januari 2024), en de WK-plaats voelt als de volgende logische stap in hun ontwikkeling.
Belangrijke spelers om in de gaten te houden zijn de veteranen Garry Rodrigues en Ryan Mendes, die het team allebei ervaring en aanvallende scherpte geven. Rodrigues heeft een lange clubcarrière achter de rug, onder meer bij Galatasaray en Olympiakos, terwijl Mendes al lange tijd een belangrijke leider is binnen het nationale team en ook voor Lille en Nottingham Forest heeft gespeeld. Kaapverdië mist misschien een echte wereldster, maar het heeft een team dat gewend is om met duidelijke structuur, veel energie en een sterke teamgeest te spelen.
Kaapverdië is ingedeeld in Groep H met Spanje, Saoedi-Arabië en Uruguay, en op papier is Kaapverdië een duidelijke outsider. Het zou natuurlijk een grote verrassing zijn als ze ver komen in het toernooi, maar ze hebben al laten zien dat ze zich staande kunnen houden tegen meer gevestigde teams. Hun grootste kans ligt in het compact houden van wedstrijden, effectief zijn bij spelhervattingen en het benutten van aanvallende omschakelmomenten. Doorgaan vanuit de groep is uiteraard een zeer moeilijke opgave, maar aan de andere kant niet onrealistisch als alles op zijn plaats valt.
Tahith Chong moet op zijn best zijn als Curaçao wil slagen
Curaçao
Curaçao is misschien wel de meest spectaculaire WK-debutant van allemaal. De Caribische eilandnatie wordt een van de kleinste landen ooit die op een WK voetbal speelt, wat de kwalificatie tot een enorme prestatie maakt. Het land heeft slechts iets meer dan 150.000 inwoners, maar het team heeft geprofiteerd van zijn sterke band met het Nederlandse voetbal.Veel spelers hebben een achtergrond in Nederland of zijn opgeleid bij Nederlandse clubs, en dit heeft Curaçao een selectie gegeven die veel sterker is dan je op basis van de grootte van het land zou verwachten. De kwalificatie werd veiliggesteld na een sterke campagne in Noord- en Midden-Amerika, waarin het team onder meer Jamaica achter zich wist te houden. Dat Curaçao nu op het WK mag spelen is zowel een sportieve prestatie als een enorme symbolische overwinning voor het voetbal op het eiland.
De bekendste speler is waarschijnlijk Tahith Chong, voormalig speler uit de jeugdopleiding van Manchester United (en hij speelde daadwerkelijk vijf Premier League-wedstrijden voor de club) en nu actief bij Sheffield United. Hij is een technische en explosieve aanvallende middenvelder die zeer belangrijk zal zijn als Curaçao aanvallend iets wil creëren tegen sterkere tegenstanders, en hij is in feite de enige speler in de selectie die op het eiland Curaçao is geboren. Verschillende andere spelers in het team hebben ervaring uit Europese topcompetities, dus ze zijn niet alleen een exotische verschijning op het toernooi.
Een andere belangrijke factor is bondscoach Dick Advocaat. De bekende en ervaren Nederlander heeft een lange lijst clubs en nationale teams gecoacht, en zijn ervaring kan cruciaal worden in een toernooi waarin Curaçao bijna altijd de underdog zal zijn. Hij weet hoe je een team organiseert, ruimtes afsluit en het favorieten moeilijk maakt. Het was Advocaat die het team naar het WK leidde, maar hij stapte later op vanwege de gezondheidsproblemen van zijn dochter. Toen haar toestand verbeterde, keerde hij echter terug als bondscoach voorafgaand aan het toernooi.
Curaçao neemt het in Groep E op tegen Duitsland, Ivoorkust en Ecuador, en er zal veel voor nodig zijn om door te gaan vanuit de groep. Toch is hun selectie interessant genoeg om ze in een enkele wedstrijd niet volledig af te schrijven.
Jordanië
Jordanië is al lang een stabiel nationaal team in Azië, maar het WK 2026 wordt de eerste keer dat het land de eindronde van een wereldkampioenschap bereikt. Het is een enorme prestatie voor het Jordaanse voetbal en een duidelijk teken van de ontwikkeling die het nationale team de afgelopen jaren heeft doorgemaakt.Het grote waarschuwingssignaal van hun capaciteiten kwam al op de Azië Cup 2023, die begin 2024 werd gespeeld, waar Jordanië helemaal tot de finale kwam en in de halve finale Zuid-Korea met 2-0 versloeg. De finale tegen Qatar ging weliswaar verloren, maar in dat toernooi lieten ze zien dat ze konden concurreren met de beste teams van Azië. Dat succes werd gevolgd door een indrukwekkende WK-kwalificatiecampagne, waarin het team een directe plaats veiligstelde door tweede te worden achter Zuid-Korea in zijn kwalificatiegroep, vóór onder meer Irak, dat zich via de play-offs ook voor dit WK heeft geplaatst.
Jordanië is een team dat zijn spel vaak bouwt op discipline, hard werken en snelle aanvallen. De grote ster is Musa Al-Taamari, die een belangrijke speler is voor zijn Franse club Rennes, en hij is de belangrijkste creatieve kracht van het team. Hij heeft techniek, snelheid en het vermogen om kansen te creëren, zelfs wanneer Jordanië niet veel balbezit heeft. Als Jordanië sterkere tegenstanders op het WK wil bedreigen, zal veel om hem draaien.
Het team heeft al laten zien dat het in grote toernooien kan verrassen, en de spelers komen niet naar het WK om alleen maar te kijken en te leren. Jordanië zal waarschijnlijk in de meeste wedstrijden underdog zijn, maar juist in die rol kunnen ze goed gedijen.
Jordanië is ingedeeld in Groep J met regerend kampioen Argentinië, en verder Algerije en Oostenrijk. Hun kansen om door te gaan zijn beperkt, maar Jordanië is misschien de debutant die het duidelijkst heeft laten zien dat het in een groot continentaal toernooi met druk kan omgaan. Met een goede start en een Al-Taamari die zijn juiste niveau vindt, kunnen ze een lastige tegenstander worden voor de andere teams in de groep.
©
Eldor Shomurodov is de aanvallende ster van Oezbekistan
Oezbekistan
Tot slot komen we bij Oezbekistan. Hun WK-debuut is niet alleen historisch voor het land, maar voor heel Centraal-Azië. Het land wordt de eerste Centraal-Aziatische natie die op een WK voetbal speelt, waardoor de kwalificatie een enorm moment is voor het voetbal in de hele regio. Oezbekistan was al lang dicht bij kwalificatie, maar strandde in eerdere campagnes vaak op het laatste moment. In 2026 kwam de doorbraak eindelijk.Het team kwalificeerde zich via de Aziatische kwalificatie en stelde zijn plaats veilig na een sterke en stabiele campagne. En het is eigenlijk geen toeval dat Oezbekistan uiteindelijk slaagde. Het land heeft lange tijd geïnvesteerd in jeugdvoetbal, en meerdere generaties spelers hebben een nationaal team opgebouwd dat technisch vaardig, fysiek sterk en goed georganiseerd is.
De meest besproken speler is Abdukodir Khusanov, de centrale verdediger die sinds januari 2025 voor Manchester City speelt, en hij is uitgegroeid tot het grote uithangbord van het land. Zijn snelheid, kracht en defensieve volwassenheid maken hem tot een sleutelspeler op het WK. Voorin is er Eldor Shomurodov, de aanvoerder en topscorer aller tijden van het nationale team. Hij speelde eerder 61 wedstrijden voor Roma en werd afgelopen seizoen samen met Paul Onuachu gedeeld topscorer in de Turkse Süper Lig na 22 doelpunten voor Istanbul Basaksehir. Hij is het type spits dat beslissend kan zijn voor Oezbekistan als ze spannende wedstrijden naar zich toe willen trekken.
Oezbekistan voelt in veel opzichten als de meest complete van de debutanten. Ze hebben een sterke defensieve basis, meer individuele kwaliteit dan velen misschien beseffen en een voetbalcultuur die al lange tijd in opkomst is. Tegelijkertijd is het WK van een heel ander niveau dan de Aziatische kwalificatie, en het blijft afwachten hoe het team omgaat met het tempo en de druk tegen de beste tegenstanders ter wereld.
Ze spelen in Groep K met Portugal, Colombia en DR Congo (ook bekend als Congo-Kinshasa). Hun kansen om door te gaan vanuit de groepsfase zijn nog altijd behoorlijk redelijk. DR Congo verslaan is niet onmogelijk voor Oezbekistan, maar het wordt waarschijnlijk een gelijkopgaande en zeer belangrijke wedstrijd, en zelfs als ze waarschijnlijk niet van Portugal of Colombia zullen winnen, kunnen ze nog steeds kans maken om door te gaan als een van de acht beste nummers drie.