Vijf underdogteams om in de gaten te houden op het WK 2026

Helemaal tot het einde gaan en een WK winnen is erg moeilijk voor kleinere landen, maar we zien vaak een underdogteam helemaal tot de halve finales komen. Op het laatste WK, in Qatar in 2022, was het Marokko dat helemaal tot de halve finales kwam, waar het met 2-0 verloor van Frankrijk, en in 2018 haalde Kroatië de finale, waar het met 4-2 verloor van Frankrijk. In de recente geschiedenis herinneren we ons ook de sterke runs van Zuid-Korea en Turkije op het WK 2002 en Zweden in 1994 (en Bulgarije datzelfde jaar).

Welke landen maken dan kans om ver te komen op dit WK? Dat is vaak moeilijk te voorspellen, omdat het draait om verrassingen, topprestaties en een beetje geluk, maar we hebben toch vijf teams uitgekozen waarvan we denken dat ze net iets meer kans hebben dan andere kleinere landen om dit jaar te verrassen.

Edson Álvarez (hier in duel om de bal met Neymar) is een van de belangrijkste spelers van Mexico

Mexico

We beginnen met een van de gastlanden, Mexico. Een WK in eigen land spelen is altijd een groot voordeel, omdat de spelers gewend zijn aan het klimaat en de omgeving, en natuurlijk mag de enorme steun van het publiek niet worden onderschat.

Ze zitten in een duidelijk behapbare groep (zoals wel vaker het geval is voor gastlanden), samen met Zuid-Afrika, Zuid-Korea en Tsjechië. Geen van de teams is een makkelijke tegenstander, maar het zijn ook geen ploegen waarvoor ze echt bang hoeven te zijn.

Mexico mist misschien die ene vanzelfsprekende wereldster en zal vooral moeten vertrouwen op het collectief, maar dat betekent ook dat het minder afhankelijk is van bepaalde spelers die op hun allerbest moeten presteren, en er is bovendien veel ervaring in dit team. Belangrijke spelers zijn de verdedigende middenvelder Edson Álvarez, de ervaren doelman Guillermo Ochoa (152 interlands), en voorin hangt veel af van Fulhams 35-jarige spits Raúl Jiménez. Een mogelijke joker is Milan-spits Santiago Giménez, ook al heeft hij een moeizaam seizoen in Italië achter de rug en niet helemaal het niveau gehaald dat hij liet zien toen hij voor Feyenoord speelde.

De vorm van Mexico is ook goed. Ze gaan het WK in met drie zeges op rij tegen Servië (5-1), Australië (1-0) en Ghana (2-0), en ze zijn al acht wedstrijden ongeslagen. Omdat Mexico gastland is en geen kwalificatiewedstrijden hoefde te spelen, komen deze resultaten uit oefenwedstrijden, maar de trend is nog steeds positief. Afgelopen zomer wonnen ze bovendien de Concacaf Gold Cup na een overwinning op de Verenigde Staten in de finale.

Historisch gezien komt Mexico bijna altijd door de groepsfase, maar het heeft vaak moeite gehad om verder te komen zodra de knock-outfase begint. Als dat deze keer wel lukt, wat door het thuisvoordeel makkelijker zou moeten zijn dan voorheen, ligt de weg open om te blijven verrassen en ver te komen in het toernooi.

Kan Takefusa Kubo Japan ver brengen op dit WK?

Japan

Japan is een land dat steeds meer respect afdwingt en niet langer alleen maar een "lastige" tegenstander is, maar een ploeg die regelmatig grote landen kan verslaan in afzonderlijke wedstrijden. Het is een team vol technische kwaliteit, snelheid, collectieve discipline, een indrukwekkende nooit-opgeven-mentaliteit en veel spelers met ervaring uit de grootste competities van Europa.

Groep F, waarin Japan is ingedeeld, zou redelijk behapbaar moeten zijn voor de Japanners. Nederland is favoriet om de groep te winnen, maar heeft in de oefenwedstrijden richting het WK niet overtuigd. Zweden is momenteel niet in zijn beste vorm (om het zacht uit te drukken), en tot slot behoort Tunesië niet tot de sterkere Afrikaanse teams, ook al won het zijn kwalificatiegroep verrassend eenvoudig zonder ook maar een wedstrijd te verliezen.

Het team heeft geen grote supersterren, maar wel veel gerespecteerde en vaardige spelers die stevig gevestigd zijn bij goede Europese clubs, zoals Real Sociedad-middenvelder Takefusa Kubo, Liverpool-verdedigende middenvelder Wataru Endo, Ritsu Doan van Eintracht Frankfurt, Feyenoord-spits (en topscorer van de Eredivisie) Ayase Ueda en de talentvolle vleugelverdediger Takehiro Tomiyasu van Ajax, voorheen Arsenal.

Qua vorm ziet het er bovendien erg goed uit. Ze wonnen hun WK-kwalificatiegroep relatief comfortabel voor Australië, maar nog indrukwekkender zijn hun zes opeenvolgende zeges in oefenwedstrijden, waarin ze onder meer Brazilië met 3-2 en Engeland met 1-0 versloegen voor een volgepakt Wembley.

Japan is op een WK nooit verder gekomen dan de achtste finales, maar de hoop om deze keer verder te komen is groter dan ooit.

Erling Haaland is de man die Noorwegen ver moet brengen

Noorwegen

Dat Noorwegen zou worden gezien als een team dat voor een stunt kan zorgen en ver kan komen op een WK, hadden waarschijnlijk niet veel mensen een paar jaar geleden geloofd. Dit is pas de vierde keer ooit dat Noorwegen zich heeft geplaatst voor een WK, en de vorige keer was 28 jaar geleden, op het WK 1998 in Frankrijk.

Nu zijn ze er echter, en ze voelen sterker dan ooit. Eerst en vooral is Erling Haaland natuurlijk de grote naam, mogelijk de beste spits ter wereld van de afgelopen jaren, maar ze hebben ook een wereldklassespeler op het middenveld in Martin Ødegaard van Arsenal. Naast die namen beschikken ze over de betrouwbare doelpuntenmaker Alexander Sørloth (Atletico Madrid), de zeer talentvolle en snelle aanvallende middenvelder Antonio Nusa (RB Leipzig) en de verdedigend belangrijke middenvelder Sander Berge (Fulham), samen met meerdere nuttige spelers die de sterren goed aanvullen.

Ze wonnen hun WK-kwalificatiegroep op indrukwekkende wijze, met acht zeges op rij en maar liefst 37 gemaakte doelpunten (gemiddeld 4,6 goals per wedstrijd), en ze hebben sindsdien stabiele vorm laten zien in de oefenwedstrijden. Nu wacht echter tegenstand van een heel ander niveau, want ze hebben een van de grote favorieten, Frankrijk, in hun groep, evenals het lastige Senegal (dat overigens ook op deze lijst had kunnen staan) en het moeilijk in te schatten Irak.

Ook al is Haaland niet de enige belangrijke speler in het team, hij blijft toch degene op wie ze zullen moeten vertrouwen als ze ver willen komen. Een blessure bij hem zou desastreus zijn, maar als hij in topvorm is, kan hij de ploeg in principe in zijn eentje ver dragen. Het is ook mogelijk dat het gebrek aan ervaring op grote toernooien zichtbaar wordt zodra de knock-outwedstrijden beginnen (als ze zover komen), maar hoe dan ook is het gevoel dat Noorwegen ver kan komen in dit toernooi.

Arda Güler is een van de belangrijkere spelers van Turkije

Turkije

Turkije was een van de grote verrassingen op het WK 2002 in Japan/Zuid-Korea, toen het niet alleen de halve finales haalde, maar ook de wedstrijd om het brons won van mede-gastland Zuid-Korea. Dat was eigenlijk ook de laatste keer dat Turkije zich plaatste voor het WK. De ster van toen was Hakan Sükür, en ook al hebben ze nu geen spelers met dezelfde sterrenstatus, ze hebben wel een aantal ongelooflijk interessante namen in de selectie.

De selectie bevat twee van misschien wel de spannendste talenten ter wereld in Arda Güler van Real Madrid en Kenan Yildiz van Juventus. Toch is misschien de belangrijkste sleutelspeler Hakan Çalhanoglu van Inter, die ervaring brengt, evenals passing en standaardsituaties van wereldklasse. Andere belangrijke spelers zijn de vleugelspelers Kerem Aktürkoglu en Baris Alper Yilmaz.

De groep waarin ze terecht zijn gekomen is niet de moeilijkste, met gastland de Verenigde Staten, Paraguay en Australië. Geen van de teams is een ploeg waar Turkije zomaar overheen zal walsen, of zelfs comfortabel van kan verwachten te winnen, maar hun kansen om door te gaan zijn zeker goed.

Het bijzondere aan Turkije is dat het een team is dat ongelooflijk goed kan presteren wanneer het momentum heeft. Dan zijn de energie en strijdlust op hun hoogtepunt, en als ze het toernooi goed beginnen en momentum krijgen, kunnen ze ver komen. Als het spel een beetje begint te haperen, bestaat het risico dat ze wegzakken.

Moisés Caicedo is van vitaal belang voor Ecuador

Ecuador

Ecuador neemt voor de vijfde keer deel aan het WK en was er ook bij in Qatar in 2022. Dit is een zeer sterk defensief team, en ze lijken bijna gebouwd voor knock-outvoetbal, met gesloten wedstrijden, weinig risico, een sterk middenveld en gevaarlijke tegenaanvallen.

Ze eindigden als tweede in de zeer moeilijke Zuid-Amerikaanse kwalificatiereeks, en deden dat ondanks het feit dat ze aan de kwalificatie moesten beginnen met een aftrek van drie punten na de Byron Castillo-zaak, waarin Ecuador werd gestraft voor onjuiste informatie in documenten die verband hielden met het paspoort van de speler. In 18 wedstrijden kregen ze slechts vijf doelpunten tegen en hielden ze 13 keer de nul, wat de defensieve kwaliteiten van het team duidelijk bewijst.

Chelsea's verdedigende middenvelder Moisés Caicedo is de belangrijkste speler van Ecuador en extreem belangrijk voor hun defensieve spel, en de achterhoede met spelers als Willian Pacho (Paris Saint-Germain), Piero Hincapié (afgelopen seizoen bij Arsenal op huurbasis van Bayer Leverkusen) en Pervis Estupiñán (Milan) is vanzelfsprekend ook van vitaal belang om de boel dicht te houden. Aanvallend is de 36-jarige veteraan Enner Valencia nog altijd een belangrijke figuur.

In hun groep treffen ze Duitsland, Ivoorkust en het kleine eilandland Curaçao. Duitsland mag dan favoriet zijn om de groep te winnen, maar het is moeilijk te zeggen waar de Duitsers staan, en Ivoorkust heeft ondanks veel getalenteerde spelers moeite om echt een hoger niveau te halen, dus Ecuador zou redelijk comfortabel door moeten kunnen gaan.

Het grote vraagteken is natuurlijk de aanval, maar omdat ze zo moeilijk te scoren zijn, zijn ze voor elk team een nachtmerrie om tegen te spelen. Dat zal heel belangrijk worden in de knock-outwedstrijden.