Walter Samuel en zijn mislukte seizoen bij Real Madrid

Er zijn gevallen in het voetbal waarin het simpelweg niet klikt tussen een speler en een club, soms gewoon omdat het niet het juiste moment was. Het is vrij gebruikelijk om te beweren dat een voetballer bij een club mislukt is omdat hij niet goed genoeg was, maar er zijn veel verschillende factoren die deze situatie kunnen beïnvloeden: de samenstelling van het team, de aanpak van de trainer, de tactiek, communicatieproblemen, culturele verschillen, enzovoort. Er spelen veel dingen mee.

Walter Samuel - hier tijdens zijn tijd bij Inter.

Een goed voorbeeld hiervan is de Argentijnse verdediger Walter Samuel, die tijdens het hele decennium van de jaren 2000 werd geroemd als een van de beste centrumverdedigers ter wereld. Toch bracht hij het seizoen 2004/05 door bij Real Madrid en slaagde hij er niet in indruk te maken. Sterker nog, hij speelde zo zwak dat hij het daaropvolgende seizoen werd verkocht aan de Italiaanse grootmacht Inter Milan.

Dus wat ging er mis voor Samuel in de Spaanse hoofdstad? Laten we dat uitzoeken.

Een carrière in de lift

Als we het hebben over carrièreontwikkelingen, is de periode van Walter Samuel vóór zijn overstap naar het Santiago Bernabéu in de zomer van 2004 een van de beste voorbeelden van een traject dat alleen maar omhoog ging.

De Argentijn begon in 1996 bij Newell's Old Boys in zijn thuisland, maar het was bij Boca Juniors dat hij echt naam maakte. Daar won hij alle mogelijke prijzen, waaronder de Copa Libertadores van 2000. Vervolgens tekende hij voor het Italiaanse AS Roma, waar hij een sleutelrol speelde in het inmiddels legendarische team dat in 2001 de Serie A-titel veroverde.

Qua speelstijl was Samuels bijnaam "De Muur" zeker niet onterecht. Hij was sterk, imponerend, had een uitstekend gevoel voor timing en was een leider - allemaal kwaliteiten die hem deden opvallen in een tijd waarin de Serie A nog steeds enkele van de beste verdedigers ter wereld had.

Gezien Real Madrids recente problemen in de verdediging na het vertrek van hun voormalige aanvoerder en sterverdediger Fernando Hierro, die meer dan tien jaar de achterhoede had geleid, leek Samuel een uitstekende keuze om dat deel van de selectie te versterken. Hij werd dan ook aangetrokken voor 25 miljoen euro, tegenwoordig geen groot bedrag meer in het voetbal, maar destijds een enorm hoge som.

Wat ging er mis?

Het is geen geheim dat Real Madrid een extreem moeilijke club is om voor te spelen. Veel zeer goede spelers, zelfs wereldsterren, hebben door de jaren heen verklaard dat de supporters van Madrid enorm veeleisend zijn - en dat geldt eigenlijk voor de hele clubcultuur. Toen de club dus veel geld neerlegde voor Samuel om de wankele verdediging te herstellen, leek het een perfecte match.

Helaas bleek dat niet zo te zijn.

Samuel speelde in totaal 40 wedstrijden in alle competities in het seizoen 2004/05 voor Los Blancos. Zijn prestaties begonnen redelijk goed en dat was veelbelovend, want hij leek de defensieve leider te worden die dit team, vol aanvallend supersterk talent, nodig had. Maar naarmate het seizoen vorderde, begonnen de zaken slechter te verlopen.

Een van de grootste obstakels die Samuel moest doorstaan in La Liga was het fysieke aspect. Het is waar dat de Spaanse competitie zich in de laatste decennia veel meer heeft gericht op techniek en vaardigheid, en de Argentijnse verdediger had daar moeite mee. Vaak trok hij daarbij aan het kortste eind.

Zo wordt vaak vergeten dat Samuel in dat ene seizoen in La Liga maar liefst 16 gele kaarten kreeg en 90 overtredingen beging. Dat is een buitensporig aantal overtredingen voor een centrale verdediger en een van de redenen waarom hij uiteindelijk faalde in Madrid.

Daarbij komt nog dat dit Madrid-elftal extreem onevenwichtig was, iets wat vooral op het middenveld zichtbaar werd. Het team bood de verdediging te weinig steun en bescherming. Samuel was niet de enige verdediger die moeite had bij de club in het midden van de jaren 2000, en dat is iets dat in de terugblik op zijn periode bij Los Blancos vaak wordt benadrukt.

Tel daar nog bij op dat het seizoen zonder prijzen eindigde - in Real Madrid vaak een regelrechte crisis - en dat er grote drang was naar directe resultaten. Samuel werd toen een van de slachtoffers.

Conclusie

Walter Samuel verliet Real Madrid in de zomer van 2005 en tekende bij Inter Milan, waarmee hij terugkeerde naar de Serie A waar hij enkele jaren eerder naam had gemaakt. Ironisch genoeg liet Samuel bij Inter zijn beste vorm zien. Hij groeide er uit tot een clublegende en won 13 prijzen, waaronder de legendarische treble van 2009/10, waarin hij basisspeler was in het team van José Mourinho.

Aangezien de Argentijn in elke club waar hij speelde goed presteerde - behalve in Madrid - kan men stellen dat zijn mislukking daar niet uitsluitend zijn eigen schuld was. Dit maakt de discussie des te interessanter. Het midden van de jaren 2000 was een overgangsperiode voor Madrid: de club had te maken met de nasleep van het Galácticos-project en een onevenwichtige selectie na het vertrek van Fernando Hierro en Claude Makélélé.

Een ander ironisch element is dat middenvelder Esteban Cambiasso, een voormalig Madrid-speler en landgenoot van Samuel, dezelfde zomer Los Blancos verliet voor Inter. Daar zouden de twee het samen uitstekend doen. Het bewijst dat de timing in die periode duidelijk tegen Samuel werkte.

Zelfs Fabio Capello, zijn coach bij Roma en tweemaal trainer van Real Madrid, zei ooit dat hij nooit begreep waarom Samuel het zo moeilijk had bij de Spaanse grootmacht. En dat is ook de heersende opvatting geworden: Walter Samuel bewees keer op keer dat hij een wereldklasse speler was, maar slaagde er helaas nooit in dat te laten zien bij de grootste club waarvoor hij ooit speelde.

Hoe dan ook valt niet te ontkennen dat dit een belangrijke les is in hoe timing, clubpolitiek en vele andere factoren een doorslaggevende rol kunnen spelen in het succes of falen van een voetballer.