De erfenis van Jorge Valdano als speler, trainer en voetbordenker
Argentinië staat wereldwijd bekend om het produceren van enkele van de beste spelers in de voetbalgeschiedenis en, over het algemeen, hebben zij altijd een aantal uitzonderlijke talenten. In dat opzicht krijgt Jorge Valdano niet de erkenning die hij verdient, zowel als spits als voor de indrukwekkende carrière die hij had, vooral in de jaren tachtig.Als een intellectueel die veel meer cultureel gevormd was dan de gemiddelde voetballer, werd Valdano in de jaren tachtig een symbool van Real Madrid en een sleutelspeler van het Argentijnse nationale team dat het WK van 1986 won tegen Duitsland. Daarom weet hij hoe het is om met de besten te spelen en het hoogste niveau in het voetbal te bereiken.
Fans van Deportivo Alavés - Valdano's eerste club in Europa
Voor Real Madrid
Valdano begon zijn carrière in zijn thuisland Argentinië, waar hij naam begon te maken bij Newell's Old Boys. Hij speelde daar van 1973 tot 1975 als prof. Daarna tekende hij bij de Spaanse tweededivisieclub Deportivo Alavés, waar de Argentijn zijn kwaliteiten verder begon te testen.Na een paar seizoenen daar tekende hij voor een nieuwe Spaanse club, dit keer Real Zaragoza, waar hij echt begon te schitteren. Dit omvatte enkele opvallende prestaties en zelfs conflicten met spelers van het kaliber van de Nederlandse legende Johan Cruijff, die destijds werd beschouwd als de beste speler ter wereld.
Valdano werd ook langzaam maar zeker een vaste kracht in het Argentijnse nationale team, hoewel het eerlijk is om te zeggen dat hij zijn piek bereikte in de jaren tachtig, onder leiding van bondscoach Carlos Salvador Bilardo.
©
Real Madrid was Valdano's laatste club als speler
Real Madrid en Argentinië
Jorge Valdano tekende in 1984 bij Real Madrid en werd onderdeel van "La Quinta del Buitre", een sterrenensemble dat het Spaanse voetbal in de jaren tachtig domineerde en bestond uit meerdere Madrid-legendes. Bovendien voelde de Argentijn zich sterk verbonden met de club, wat verklaart waarom hij er jarenlang speelde, coachte en werkte in verschillende functies.
"Ja, toen ik nog voor Real Madrid speelde en zulke avonden meemaakte, schreef ik een prikkelend artikel over dit alles genaamd 'Plankenkoorts' in het tijdschrift Revista de Occidente," zei Valdano tegen Infobae in 2022 toen hij sprak over de comeback van Real Madrid tegen Paris Saint-Germain. "Het was de eerste keer dat een sporter schreef voor een tijdschrift opgericht door Ortega y Gasset. Het ging over het zinloze zelfvertrouwen van mensen, want we stonden hier met 1-0 achter en er was geen ruimte om over een comeback te praten. Hoe dan ook, een comeback werd pas mogelijk in de tweede helft toen we al twee doelpunten voor stonden."
"Maar hier wonnen we tweeluiken terwijl we met 5-1 achter stonden, zoals bijvoorbeeld tegen Borussia, een Duitse ploeg, toen het leek alsof ze de kinderen levend opaten en het Bernabéu op een veel minder veilige manier volgepakt was dan nu. Nu zitten er 60.000 mensen. In die tijd stonden er veel supporters, velen drongen voor in de rij, waardoor er 120.000 mensen in het stadion waren, wat duidelijk bijdroeg aan het fenomeen, want het wás echt een fenomeen."
Het was ook tijdens deze periode van zijn carrière dat hij zijn hoogtepunt bereikte bij het Argentijnse nationale team. Hij miste het grootste deel van het WK van 1982 omdat hij geblesseerd raakte in de tweede wedstrijd. In de editie van 1986 was hij echter een uitblinker: hij scoorde vier doelpunten, waaronder één in de finale tegen West-Duitsland.
"Is dit het echte leven, of is dit een herhaling van de droom die ik mijn hele leven al droom, namelijk scoren in een WK-finale?" herinnerde hij zich enkele jaren later. "Bij een 2-0 voorsprong keek ik naar de tribunes en zei tegen mezelf: 'we zijn wereldkampioen'. Maar ik was één klein detail vergeten: we speelden tegen Duitsland en zij geven nooit op."
Management
Valdano's laatste wedstrijd was een 4-2 nederlaag tegen Rode Ster Belgrado op 4 maart 1987, omdat de Argentijn begon te kampen met hepatitis."Die dag had ik een injectie nodig," vertelde hij jaren later aan AS. "Ik dacht dat dat me zou kalmeren, maar tijdens de vlucht naar huis begonnen dezelfde oude symptomen opnieuw. Ongelukkig genoeg, of misschien gelukkig, zat ik achter (Real Madrid-president Ramón) Mendoza. Hij keek achterom en toen hij mijn stuiptrekkingen en spasmen zag, zei hij: 'Jorge, totdat je genezen bent, kun je niet meer spelen, want je brengt je leven in gevaar.'"
De voormalige speler van Real Zaragoza stopte in 1988 en werd eerst sportcommentator en later trainer. Hij had een zeer interessante periode als hoofdcoach van Tenerife van 1992 tot 1994 en nam later Real Madrid over, waarmee hij La Liga 1994/95 won. Daarna coachte hij Valencia en keerde vervolgens terug naar Madrid om voor het bestuur te werken, een functie die hij tot 2005 bekleedde, al maakte hij enkele jaren later opnieuw een comeback.
Valdano staat bekend om zijn intellect, zijn culturele kennis, zijn passie voor literatuur en zijn vaardigheid om zich welsprekend uit te drukken over voetbal. Dit maakt hem tot een vrij opmerkelijke en unieke figuur in de sport.
Bovendien is zijn passie en loyaliteit voor Real Madrid door de jaren heen zeer constant gebleven, aangezien hij sinds de jaren tachtig binnen de club in verschillende functies heeft gewerkt-iets waar maar heel weinig spelers binnen die instelling mee kunnen pronken.
Hij is zonder twijfel een zeer uniek persoon en verdient veel meer erkenning.